Pierwochrześcijanie

„Wolny chrześcijanin! Prawda, że o takim jeszcze w Polsce nie słyszano? Tak, to prawda, niestety! A jednak u nas tacy są.  Idea o wolności chrześcijańskiej tkwi nie tylko w moim, lecz i twoim, drogi czytelniku, mózgu, w twojej duszy, w twych westchnieniach, w twych ideałach.” [Stefan Bortkiewicz]

„Z mojego własnego doświadczenia muszę zaznaczyć, iż tylko ludzie leniwi, obojętni na rzeczy Boże, lub życie których zeszło na jakieś manowce, nie okazywali żadnego zainteresowania literaturą biblijną.” [Antoni Przeorski]

„Rozrzuceni po całym kraju, bez jednolitej organizacji, z tego powodu też od wielu, nawet nam bliskich duchowo kierunków zapoznani, a czasem wyśmiani. Chcemy jednak pomimo to, chociaż mamy wiele braków, spełniać swoje zadanie, jakie nam Bóg i Zbawiciel wyznaczył. Chcemy, jak umiemy, wskazywać przede wszystkim na jedność dzieci Bożych, ludu Bożego, na prostotę rządzenia się w duchowym życiu, jaka nam w Piśmie Świętym została przekazana.” [Józef Mrózek sen.]

„O jak bardzo tęsknię za tym, aby mojemu narodowi móc zwiastować ewangelię. […] Byliśmy trzema ówczesnymi polskimi kapłanami, którzy byli nawróceni, ale nie mieliśmy możliwości poświęcić całego swojego czasu Bogu.” [Wacław Żebrowski]

W mozaice nurtów i wspólnot ewangelikalnego protestantyzmu ruch braci plymuckich może jawić się jako niewielki lecz dostrzegalny element. Ta szacowana obecnie na 1 milion wiernych społeczność od czasu zaistnienia w 1. połowie XIX wieku miała niebagatelny wpływ na środowisko tzw. przebudzeniowych chrześcijan. Tak też jest i w Polsce, gdzie zwłaszcza w ramach Zjednoczonego Kościoła Ewangelicznego w latach 1947–1981 i później jako Kościół Wolnych Chrześcijan aktywnie współtworzyła obraz polskiego ewangelikalizmu. Polscy bracia plymuccy mają jednak głębsze korzenie niż okres po II wojnie światowej. Zaistnieli ponad 100 lat temu w Polsce centralnej i na Śląsku Cieszyńskim.

Przedstawiana książka jest próbą zrekonstruowania i naszkicowania dziejów ugrupowania w pierwszej fazie jego historii na ziemiach polskich, czyli w okresie przed powstaniem ZKE, a więc w latach 1912–1947. Kwerenda archiwalna, biblioteczna i wywiady ze świadkami epoki dostarczyły bogatego materiału źródłowego oraz zakrytych dotąd informacji. Pozwoliło to w poważnym stopniu rozszerzyć i uzupełnić dotychczasowy obraz dziejów pierwochrześcijan w Polsce.

Dzieje Zrzeszenia Zwolenników Nauki Pierwotnych Chrześcijan to historia splecionych z sobą wydarzeń, miejsc i osób. Ich łącznikiem było naśladowanie Jezusa Chrystusa i pierwszych chrześcijan, tak jak przedstawiają to pisma przekazu biblijnego. Szczególną cechą pierwochrześcijan było podkreślanie wolności chrześcijańskiej zarówno w aspekcie lokalnych gmin wiernych (zborów), jak również indywidualnej wolności chrześcijanina. Wolność ta wraz z osobistym oddaniem Chrystusowi inspirowała pierwochrześcijan do wielu inicjatyw i działań, które pomimo skromnych środków, przyniosły oczekiwany owoc. Dzisiaj mogą z niego korzystać nie tylko wolni chrześcijanie, ale także inne Kościoły, zbory i sami chrześcijanie.

Stron:        474

Format:     17 x 24 cm

Oprawa:    miękka