Opis

Rozprawa dotyczy tekstu Łk 8,4-21, w którym są zawarte cztery jednostki tematyczne: przypowieść o siewcy (ww. 4-8), wyjaśnienie przypowieści (ww. 9-15) logion o lampie (ww. 16-18) oraz wskazanie prawdziwych krewnych Jezusa (ww.19-21). W pierwszej, drugiej i czwartej jednostce wyraźnie dominuje temat słowa Bożego, a wyrażenie „Słowo Boże” występuje w Łk 8,11. Dlatego praca nosi tytuł Słowo Boże, zaś w podtytule znalazło się dopowiedzenie, że chodzi o studium z teologii św. Łukasza. Jest to studium pewnego wycinka z bogatej teologii jednego z najbardziej wnikliwych ewangelistów.

Dla szerszego grona odbiorców szczególnie interesujący powinien być ostatni czwarty rozdział. Autor stara się w nim ukazać problem „słuchania słowa Bożego” na tle całej teologii Łukaszowej. Zwrócenie uwagi – na szerokim tle pism łukaszowych – najpierw na naturę słowa („słowo pełne mocy”), konieczność właściwego słuchania i zachowywania go, oraz na wytrwałość w „czynieniu” słowa, ma w konsekwencji istotny i normatywny dla wiernych wymiar praktyczny.